Waar stop je voor?
Ik stop om even te rusten.
Werkelijk Philip, hier kan je niet stoppen.
In godsnaam, rij verder of ga terug.
Je kunt niet verwachten dat ik de nacht doorbreng
als een half verdronken rat op een berghelling.
Beter stoppen dan de auto langzaamaan over een klif te rijden, nietwaar?
Nou, je humeur verliezen helpt ons niets vooruit.
Ik ben nog nooit van mijn leven in een betere stemming geweest.
Ik hou ervan een honderd mijl in het donker te rijden,
vrijwel zonder koplampen.
Ik hou van het straaltje ijskoud water dat in mijn nek loopt.
Dit is een van de gelukkigste momenten van mijn leven.
- Wil je dat ik even rij? - Ja, dat verwachtte ik.
Oh, ik zal blij zijn als we in Shrewsbury zijn.
Als we in Shrewsbury geraken.
- Heb je toevallig enig idee waar we zijn? - Ik heb geen flauw idee.
Dat is heel geruststellend.
Alles goed, Penderel?
Fijn. Waar zijn we?
We weten het niet. We zijn onze weg kwijt. We zijn ergens in de bergen van Wales.
Het is halftien en ik vind het heel erg.
Geen dank!
Tien tegen een zien we Shrewsbury niet vanavond.
Ach, laat maar.
Oh, Mister Waverton, wat moet ik doen?
Ik wilde naar Shrewsbury, maar ze namen me mee naar Crew
In feite en alles bij elkaar genomen,
ben ik er niet bijzonder zeker van dat ik wel naar Shrewsbury wil.
Wat dat betreft wil ik niet bijzonder ergens heen.
Hier zou iets kunnen gebeuren, maar in Shrewsbury gebeurt nooit iets.
Hier zou zeker iets kunnen gebeuren.
Ik zal je iets vertallen dat zou kunnen gebeuren.
- Ik wil niet Mrs. Waverton niet bang maken. - Ga door, Mr. Penderel, ik ben niet snel bang.
- Is dat zo? Ik wel. Nou, ik wou net zeggen dat we een beetje voorzichtig moeten zijn...
Niet stoppen!
Hoe kan ik niet stoppen? Je denkt dat we in een motorboot zitten?
Klem voor de nacht! Klem voor de nacht! Klem...
- Mr. Penderel, asjeblieft! - Sorry.
- Denk je dat we het kunnen wagen? - Ik weet het echt niet.
Goede reis.
Welnu in godsnaam, stop!
Laten we naar een kaart kijken of iets dergelijks.
Ik ben van mening dat we niet op een kaart zijn.
Oh, kijk, Philip, ik kan niets zien. Het is allemaal een troebele plas.
Lijkt dit land goed te vertegenwoordigen. Alles staat hier onder water.
Oh, gewoon doorrijden. We zullen ergens komen, ooit.
Ik veronderstel dat dit alles is wat we kunnen doen.
Zingen in de badkuip, zingen in de regen....
Oh, kijk, Phil! Lichten! Lichten! Rij daar binnen.
- Waarschijnlijk verstandiger om te vertrekken. - Nou, ik ben voor een verblijf hier.
Ziezo. De hele heuvel heeft het waarschijnlijk begeven.
'Is er iemand daar?, zei de Reiziger.'
Klop weer, luider.
Ik veronderstel dat dat luid genoeg was om de doden te wekken.
- Dat is een idee. - Wat?
Zou het niet dramatisch zijn? Stel dat de mensen binnen dood waren,
allemaal uitgestrekt met de lichten zachtjes brandend rondom hen.
Ik ben er zeker van dat dat zeer vermakelijk zou zijn.
Ik weet zeker dat ik wel een drankje zou kunnen gebruiken.
Als mensen moeten doorweekt worden, zou dit binnen moeten gebeuren, niet buiten.
- Luister. - Wat is er?
Ik dacht dat ik iets hoorde.
Goedenavond, we komen onderdak vragen, we zijn onze weg kwijt.
We zijn absoluut afgesneden.
Begrijp je het niet? We kunnen niet vooruit en we kunnen niet achteruit.
De weg is geblokkeerd aan beide zijden, aardverschuiving.
Zelfs Welsh hoort niet te klinken als dit.
Mijn naam is Femm. Horace Femm. Hoe maakt u het?
Het spijt me zeer u zo te storen.
Mijn naam is Waverton. Mag ik u mijn vrouw voorstellen?
Hoe maakt u het?
Penderel!
- Zonder twijfel gecharmeerd. - Hoe maakt u het?
Gaat u zitten.
Dank u.
Mijn zus stond op het punt deze bloemen te schikken.
Ik weet niet of uw man u de situatie uitlegde.
Hij deed zijn best, maar ik ben bang dat ik hem niet kon begrijpen.
Ziet u, Morgan is stom.
Oh, ik begrijp het. Ik wist dit uiteraard niet.
We zagen de verlichting en vroegen ons af of u zo vriendelijk zou willen zijn
ons onderdak voor de nacht te verschaffen.
Het is vrijwel onmogelijk om verder te gaan, zoals u ziet.
Ik snap het. Hoe vervelend. Hoe erg vervelend.
Wat is er? Wat willen ze?
Sta mij toe om mijn zus, Rebecca Femm, voor te stellen.
Hoe maakt u het?
Wat doen ze hier? Wat willen ze?
Hoe maakt u het? Hoe maakt u het?
Wat zeggen ze? Wat willen ze?
Wat doen ze hier? Wat gaat de hele ophef over? Wat?
U moet het mijn zus niet kwalijk nemen. Ze is een beetje doof.
Soms heel erg doof in feite.
Ze willen weten of ze hier kunnen overnachten.
Onderdak. Ze zitten vast door de storm.
Natuurlijk kunnen ze niet blijven! We kunnen ze hier niet laten logeren!
... Ga verder...
Er is een aardverschuiving moet u weten.
De helft van de berg lijkt te zijn afgebrokkeld. Het heeft ons net gemist.
De weg is geblokkeerd achter ons en ik ben er vrij zeker van
dat hij ook voor ons geblokkeerd is.
Wij willen ons niet opdringen, maar wat kunnen we anders doen?
We kunnen nergens anders heen, weet u.
Zelfs de weg onderaan staat onderwater en, wat dat betreft,
deze plek zelf kan vrij snel onderwater staan of zelfs begraven worden.
Wat is er aan de hand?
Hoorde je wat hij zei? Er zijn aardverschuivingen en overstromingen.
Het meer is uit haar oevers getreden. We zitten gevangen. We zitten gevangen.
We moeten gaan. Hoor je? We moeten gaan.
Hmmph. Je bent bang, Horace. Je bent bang, nietwaar
Je gelooft niet in God geloven en toch bent je bang om te sterven.
Je hebt zijn toorn in de lucht gezien en je hebt hem in de nacht gehoord.
En je bent bang. Bang. Bang. Waar is je spot nu?
Je mag wel bang zijn. Je tijd zal komen.
Maar hij is nog niet gekomen. Dit huis is veilig. Ik weet dit beter dan jij. Morgan!
Herinner je je de grote storm van jaren geleden, toen we van alles werden afgesneden?
En er was een aardverschuiving. En overstromingen. En de wegen werden weggespoeld?
Morgan herinnert het zich. Hij bedoelt dat dit huis veilig is. Omdat het is gebouwd op rots.
U moet hier blijven. Het is uw ongeluk, niet het onze.
Geen bedden! Ze kunnen geen bedden hebben!
Zoals mijn zuster suggereert, zijn er, vrees ik, geen bedden.
Geen probleem. Als we gewoon rond het vuur kunnen zitten, is het goed.
In elk geval. Ik weet niet zeker of ik zelf wel naar bed wil vannacht.
Morgan zal voor het vuur zorgen.
Is er een plaats waar ik de auto uit de regen kan zetten?
Er zijn een paar stallen om de hoek, aan de rechterkant.
- Morgan zal ze u tonen. - Heel erg bedankt.
- Ik ga mee en zal de bagage halen. - Juist.
Geen bedden! Je kunt geen bedden krijgen!
- Nogal een storm! - Daar zijn we mooi aan ontsnapt.
Ik hoop dat je gelijk hebt, maar dat huis geeft me de kriebels,
om het al niet over de bewoners te hebben.
Nou, het is beter dan rijden over wegen die er niet zijn.
Er is tenminste een dak en een haard.
Nu, Mister Penderel, denkt u dat u mij zou kunnen gezelschap houden bij een drankje?
Mister Femm, ik denk inderdaad dat ik u zou kunnen gezelschap houden bij een drankje.
Het is slechts gin, weet u. Alleen maar gin. Ik hou van gin.
Mevrouw Waverton?
Heel erg bedankt.
Mister Penderel, ik zal een toast uitbrengen die u niet zal waarderen, jong als u bent.
Op de... illusie!
Illusie? Huh! Ik heb precies de juiste leeftijd voor die toast, Mister Femm.
Oh. Ik neem aan dat u een van die heren bent,
die, laten we zeggen, licht gehavend uit de oorlog kwamen?
Correct, Mister Femm. Oorlogsgeneratie, licht beschadigd, een studie in het bitterzoete,
de man met de verwrongen glimlach, en dit, Mr. Femm, is buitengewoon goede gin.
Vreselijke nacht. Lijkt erger te worden.
Ja, het is vrij slecht. Maar uiteraard is er hier geen gevaar.
Uw zuster was daar heel duidelijk over.
Maar als we hier afgesneden, opgesloten zijn?
Nou, het zou eerder een last voor u zijn, ons zo ingekwartierd hebben.
Maar het is verschrikkelijk. Hoe kan u zo kalm zijn? U lijkt het niet te begrijpen.
We kunnen worden afgesneden. Opgesloten in dit huis!
Ik ben bang dat ik nogal nerveus ben. Ik ben nogal een nerveuze man.
Het feit is... Morgan is een onbeschaafde bruut. Soms drinkt hij veel.
Op een avond als deze laat hij zich gaan en eens hij dronken is, is hij nogal gevaarlijk.
Ik wil u niet alarmeren mevrouw Waverton, maar ik weet niet goed wat we moeten doen.
Nou, ik weet wat ik ga doen. Als mevrouw Femm me dat toestaat ten minste.
Wat?
Ik ben heel erg nat en ik zou zo blij zijn als ik me kon omkleden.
Wat?
Ik vroeg me af of ik me zou kunnen verkleden?
Je ziet er nat uit. Je zou je beter omkleden.
Oh dank u. Een goed idee. Is er een slaapkamer of zoiets?
- Het is een vreselijke nacht. - Wat?
Ik zeg dat het een vreselijke nacht is.
Ja, het is een heel oud huis. Heel oud.
- Erg aardig van u om ons te laten blijven. - Wat?
Ik zeg dat u erg aardig bent!
Ja, het is een vreselijke nacht. Ik ben een beetje doof.
Ik begrijp het.
Ja. Geen bedden!
Ik wil geen elektrisch licht hebben. Ik wil het niet.
Heel erg bedankt. Ik kan nu wel alleen verder.
Dit was de kamer van mijn zus Rachel vroeger. Ze stierf toen ze eenentwintig was.
Ze was verdorven. Knap en wild als een havik.
Alle jonge mannen liepen haar achterna.
Met haar rode lippen en haar grote ogen en haar witte hals. Maar dat redde haar niet.
Ze viel van haar paard tijdens de jacht. Verwondde haar ruggengraat.
Op dit bed lag ze, maand na maand.
Ik zat hier erg vaak naar haar geschreeuw te luisteren.
Hoe vreselijk.
Ze schreeuwde het vaak uit... en vroeg me haar te doden.
Maar ik zei haar zich tot de Heer te wenden. Maar ze deed het niet.
Ze was goddeloos tot het laatst.
Nou, ik zou me beter omkleden.
Ze waren allemaal goddeloos hier. Ze brachten hun vrouwen naar hier.
Brutale, rondlummelende wezens in zijde en satijn.
Ze vulden het huis met gelach en zonde, gelach en zonde.
Als ik soms eens bij hen ging... Mijn eigen vader en broers...
Ze zeiden me weg te gaan en te bidden.
Ze zeiden Rachel niet weg te gaan en te bidden. Ha ha ha ha ha! En ik bad!
Ik liet hen begaan met hun wellustige rode en blanke vrouwen. Mijn vader leeft nog.
Hij is boven. Hij is heel oud.
Oh, ja?
Hij is honderd en twee.
Dat is heel erg oud, nietwaar?
Hij is een boze, godslasterende oude man.
Jij bent ook slecht. Jong en knap. Dwaas. En slecht.
Je denkt aan niets anders dan aan je lange, slanke benen en aan je witte lichaam
en hoe je man te behagen.
Je geniet van de geneugten van de vleselijke liefde, niet?
Dat is prima spul, maar het zal rotten.
Dat is nog fijner materiaal. Maar het zal ook rotten, mettertijd.
Niet doen! Hoe durf je?
...Brutale, rondlummelende wezens in zijde en satijn...
gelach en zonde... gelach en zonde... wellustige rode en blanke vrouwen...
Philip! Aaah!
U ziet er goed uit, mevrouw Waverton. Het lijkt wel een feest.
Dank u.
U moet gedacht hebben dat ik een lange tijd weg was.
Ik dacht in feite dat je vlugger dan anders was.
Oh. Ik dacht net dat ik tamelijk lang weg was.
Avondmaal!
Philip.
Horace! Wat doe je? We zijn niet allemaal heidenen.
Oh, ik was de vreemde tradities van mijn zus vergeten.
Het rundvlees zal minder taail lijken als ze er een zegen heeft over afgeroepen.
Horace Femm. Al kan ik je niet horen, ik kan je zien. Je bent aan het godslasteren.
Integendeel, mijn lieve Rebecca. Ik was net je verbaasde gasten aan het vertellen
dat je op het punt stond je goden te danken voor hun gulle gift....
Dat is genoeg. Ik ken je spottende, valse tong.
...Om hen te bedanken voor gezondheid en voorspoed en geluk veleend aan deze familie.
Voor de jaren van vrede en overvloed. Om hen te bedanken voor de schepping van Rebecca Femm.
En Roderick Femm. En Saul...
Hou op!
Zegen O Heer, dit... de mensheid. Amen.
Neemt u zich een aardappel.
Dank u.
Nou, dit is een storm en een half.
Ja, nietwaar.
Neemt u zich een aardappel.
Dank u. Ik hou van aardappels.
Azijn, Miss Femm?
Het komt gewoon met emmers tegelijk naar beneden.
Dank u, mevrouw Waverton.
Dat is nu net de zin waar ik al de hele avond naar op zoek was.
Nee, nee, gepekelde uitjes, dank u.
Die lichten. Die lieten me hevig schrikken. Ik veronderstel dat het door de storm komt.
Integendeel. Wij voorzien in ons eigen elektrisch licht hier
en we zijn er niet echt goed in. Wees niet ongerust als ze allemaal uitgaan.
Er is iemand buiten.
Ze mogen niet binnenkomen!
Maar ze moeten natuurlijk binnenkomen. Het is waarschijnlijk gevaarlijk buiten.
Ze zijn waarschijnlijk half verdronken. Je zou ze echt niet mogen laten wachten.
Nee, ik ben bang dat we hen zullen moeten binnenlaten.
Morgan, doe de deur open.
Komaan dan maar, Morgan. Laat ze binnen.
Whoooo! Wat een nacht!
Ik dacht dat je die deur nooit zou openen.
Welwel... huh hoo hah!... Er moet ergens een reservoir gebarsten zijn of iets dergelijks.
Ha ha ha! Hoe dan ook, voordat we wisten waar we waren,
is er iets gevallen en de auto is stuk.
Ha ha ha! Het is een wonder dat wij niet stuk zijn. Hah!
Dit huis zal waarschijnlijk elke minuut weggespoeld worden.
Hey, whoa, ha! Moet je zien! Ha!
Ohhh. Dat is een groots vuur.
Het spijt me dat we hier zomaar komen binnenvallen, maar... ha!...
met geweld kan de kat de kerk ompissen. Ha ha ha!
Goed. Wie is de eigenaar hier?
Mijn zus is de eigenaar. Miss Femm.
Hoe maakt u het, Miss Femm?
Mijn naam is Porterhouse. Sir William Porterhouse
En deze dame is Miss Gladys Ducane, een vriendin.
Leuk u te leren kennen. Mooi weer voor eenden.
Sta mij toe u te introduceren. Dit is mevrouw Waverton.
Hoe maakt u het?
- Mister Penderel. - Hoe maakt u het, Sir William?
- En, eh, meneer Waverton. - Hoe maakt u het?
Sir William Porterhouse.
Howdyedo?
Ik heb van mijn leven nog nooit zo'n avond gezien.
Het komt in emmers vol naar beneden. Nogal goed doorweekt waren we.
Ik kan het u verzekeren. Ik zou er niet verbaasd over zijn moest het onze dood worden.
U zou beter die natte schoenen niet weer aantrekken
of, zoals Sir William opmerkt, het zou uw dood kunnen worden.
Zo. Deze zijn niet precies uw maat, maar ze zijn ten minste droog.
Bedankt. Dat zal wel lukken. Whee! Ha ha!
Bent u dol op opera, Monsieur?
Kom iets eten.
Oh! Dat hoor ik graag!
Morgan, brengen wat meer stoelen.
Oh Ho! Rosbief! Hah! Er gaat niets boven rosbief als een man honger heeft.
Oh, de rosbief van het oude Engeland...
Hoe gaat dat verder? Herinnert u zich dat, meneer Waverton, of was dat van voor uw tijd?
- Penderel is ons liedjeskenner. - Oh, u bent dus muzikaal?
Nou, ik heb er een beetje een gevoel voor...
Neemt u een aardappel.
Morgan, breng een glas water voor Sir William.
Ah, heel erg bedankt.
...Neem onszelf, bijvoorbeeld.
Hier zijn we, zes personen, bij elkaar,
en we hebben nu bijna twee uur gepraat,
en wat weten we van elkaar? Niets.
Hoe geruststellend.
Ik ben het eens met Sir William. In het beste geval gissen we alleen maar.
Als je een vrouw was, zou je niet alleen maar over gissingen praten.
Ah! De beroemde oude vrouwelijke intuïtie.
Heeft je intuitie je ooit verteld welk paard de Derby zal winnen?
Nee, maar het vertelt me heel veel over jou.
Ik vraag me af, mevrouw Waverton,
of het u vertelt dat ik gezocht wordt door de politie?
Waarom, nee, meneer Femm, het vertelt me niets zo romantisch.
Kan U zich ten slotte iemand voorstellen die in een dergelijk huis woont
als dit niet hoeft?
Nou, er is geen boekhouding voor smaak, weet je.
Nee.
- Miss Ducane? - Ja?
Wat zegt uw intuïtie over mij?
Best veel.
Hmm... daar schrik ik van.
Wat zegt het u?
Het vertelt me... Nou, het is toch niet erg interessant.
Oh, zeker! Laat maar komen!
Nou... het klinkt dom, maar... Ik denk dat hij niet helemaal past in deze tijd.
Je weet wel, fabrieken en goedkope reclame en geld vangen en...
Goed, wat ik bedoel is dat Bill hier met die dingen overweg kan.
Maar van Mister Penderel maken ze een soort van vis op het droge.
Je zou moeten gevleid zijn, Mister Penderel.
Nee, ik ben niet gevleid.
Ziet u, ik heb niet veel sympathie voor vis op het droge,
hoewel ik er toevallig een zelf ben.
Mijn probleem is dat ik denk dat er niet veel dingen de moeite waard zijn.
Nu, Sir William zou enorm veel energie steken in eender wat
om zelfs maar een paar pond te verdienen.
Ik denk niet dat het de moeite waard is.
Ongetwijfeld zult u denkt dat ik maar onnozel ben, mijn jonge vriend.
Maar misschien doorzie ik de dingen toch een beetje beter dan je veronderstelt.
Dat was een zeer fijne toespraak van u, maar ik weet net zo goed als iedereen hier
dat je me er eigenlijk alleen maar wil tussennemen.
Maar, eerlijk, ik was niet iets dergelijks aan het doen.
Ik benijd u. Ik bewonder u.
Oh, ja, je bent jaloers op mij, oké. Maar je bewondert me niet.
Nou, ik... Ik bewonder mezelf niet zo erg. Ik weet dat geld verdienen ook niet alles is.
Maar laat me je iets vertellen. Ik ben een jonge man, zie je?
Getrouwd met een Manchester meisje, een beeldje,
het enige in de wereld waar ik om gaf. Nou... ze sterft.
Op deze manier. Mijn manager geven een feestje. Ze vragen ons.
Zeer belangrijke dag voor ons, weet je.
Ik koop mijn eerste rokkostuum. En Lucy koopt een nieuwe jurk. Een katoenen jurk.
Het lijkt erop dat Lucy zich niet zo goed voelde op dat feestje.
Vooral bij de vrouwen. Ze keken haar met de nek aan. Niets uitgesproken, weet je.
Ze vonden de katoenen jurk niet goed genoeg.
Nou, Lucy maakt er zich zorgen over.
Stopt het in haar hoofd dat het voor mij een belemmering zal zijn.
Nou, je wil het misschien niet geloven, maar ik weet dat dat haar vermoord heeft.
Daardoor ben ik beginnen geld te verdienen.
Ik zwoer dat ik die kerels en hun vrouwen,
die geen vriendelijk woord overhadden voor mijn Lucy, zou verpletteren.
Ha! En ik heb hen verpletterd. De meesten dan toch.
Als je eenmaal begonnen bent geld te verdienen, is het moeilijk om ermee te stoppen.
Vooral als je zoals ik ben,
is er niet veel anders waar je goed in bent.
Ha! Maar waarom Gladys zich beter zou moeten voelen, weet ik niet.
Miss Ducane. Waarom zeg je hen niet je echte naam?
Mijn echte naam is... Perkins.
En een heel mooie naam is dit.
Ik ben misschien niet je dit en Ik ben misschien niet je dat
maar je betrapt me er niet op te zijn wie ik niet ben.
Ik denk dat ik u een beetje agressief vind.
Geen probleem, Mister Penderel. Ik kan voor mezelf zorgen.
Tenminste, als ik het nu niet kan, zal ik het nooit kunnen.
Ik wou je niet in de problemen brengen, Bill.
Ik doe me ook niet beter voor dan ik ben. Ik ben niet zo dom als dat.
Deze mensen hier kennen een danseresje als ze er een zien.
En overigens, niet een erg goed danseresje.
Als ik beter zou zijn in mijn werk,
zou ik waarschijnlijk niet op weekend gaan met jou.
Nee, ik neem dat terug. Waarschijnlijk wel.
Je bent vriendelijk genoeg. We schieten op, maar...
Morgan is weer aan de fles. Ik wist dat hij vanavond zou beginnen.
Waar haalde hij ze?
Hij heeft het niet van mij. Kun je hem niet tegenhouden?
Hij is nu in de keuken, dronken. Erg dronken.
Wie is Morgan? Is hij de kerel die ons bediende aan tafel?
Ja. Morgan is de... de butler.
Lijkt mij alsof hij een scheerbeurt kan gebruiken. Ha ha!
Oh hallo.
Hallo.
En? Kom je me helpen staren naar de toorn van God?
Nee, ik kwam je bedanken voor de poging het voor me op te nemen zonet.
Zeker gecharmeerd, Miss Ducane.
Perkins voor u.
Bedankt, Perkins.
Zeg, ik zou een hypotheek voor dit oude krot geven voor een drankje.
Hmm... Ik ook.
En we zullen er eentje nemen! Ik heb wat whisky in de auto.
Ik vergat het bijna. Jij blijft hier en ik zal hem gaan halen.
Nee, ik wil met je mee.
Wheeee!
Je zou beter hier beschut blijven.
De auto staat in de stallen en je zal doorweekt geraken.
Okee. Maar blijf niet lang weg.
Mister Penderel?
Hallo. Wat doet u hier? Ik kwam er net aan.
Ik dacht u te komen halen.
Hoi hoi. Wat is er aan de hand? Wat is er gebeurd?
Niets. Eigenlijk niets. Ik ben een beetje bang, dat is alles.
Iemand sloeg de deur in mijn gezicht dicht.
- Waarschijnlijk de wind. - Nee, die was het niet.
Ik herken wind als ik die zie. Klinkt misschien niet ernstig, maar,
weet je, ik schrok er toch wel even van.
Ja, ik merk het. Hier, wat je nodig hebt is hier een drankje van.
Bedankt.
Ik voel me een beetje menselijker nu.
Dit is zonder twijfel een achterlijk huisgezin.
Je hebt gelijk. Dat is het.
Kijk hier eens naar.
Kom op, doe ze uit.
Ik lijk het grootste deel van de avond van schoenen te verwisselen.
Je moet een kindermeisje zijn.
Ja, behalve dat de beste dienstmeisjes geen whiskey drinken uit de fles.
De storm is nog altijd zo erg als tevoren, niet?
Erger.
Nu hebben we het gehad. Het licht is uit.
Ik veronderstel dat het wel de ganse avond zal uit blijven.
Nu, we zullen de ganse avond beroerd blijven.
Dat is oke. Er zijn zeker wel ergens kaarsen, niet?
Kan ik iets aan de verlichting doen, Miss Femm?
Nee. Niemand begrijpt de verlichting, behalve Morgan.
En, als elektricien, is Morgan tijdelijk uitgeschakeld.
U hebt niet toevallig ergens een lamp?
Nee. Nee. We hebben geen lamp.
- Wat zeiden ze? - Niets. Niets van belang.
Oh? Niet belangrijk? Ha! Toevallig hoorde ik het deze keer.
Ze willen een lamp. Geef ze de grote. Er zit olie in.
We gebruikten ze de laatste keer dat de verlichting defect was.
Kom op, Horace. Je weet welke.
Ik weet niet waar ze staat. Ga jij ze halen, Rebecca?
Ze is te groot voor mij. Als je niet weet waar ze is, zal ik het je uitleggen.
Nu, je weet het net zo goed als ik.
Ze is op de bovenste overloop op de kleine tafel.
Je weet waar de bovenste overloop is, Horace?
Je zou tenminste kunnen geloven dat er een bovenste overloop is.
Oh, maar je gelooft in zo weinig.
Het is daarboven, Horace. Daarboven. Vlak bij het dak.
Ja, natuurlijk. Ik herinner het me.
Maar ik denk dat het voor mij een beetje te zwaar is.
Ik denk niet dat ik ze al die trappen kan naar beneden brengen.
Waarom zeg je niet wat je bedoelt, Horace? Ha!
Je bedoelt dat je bang bent om alleen naar boven te gaan.
Je gaat met hem mee. Hier neem dit. Ik weet niet waarom ik de moeite doe.
Zitten jullie allemaal goed in het donker?
- We kunnen beter naar boven gaan, niet? - Ja, inderdaad.
We blijven niet lang weg.
Dat is oke. Mevrouw Waverton zal zien dat ik niet nerveus word.
Je zou beter de weg wijzen.
Dit is mijn kamer.
Oh?
Er zijn een of twee dingen die ik u heel graag zou laten zien.
Ik zou dat heel graag doen. Maar je moet ze me maar een andere keer tonen.
We moeten die lamp gaan halen.
Ja.
Luister, waarom zouden ons bekommeren om de lamp?
Laten we hier een paar minuten wachten en dan teruggaan
en zeggen dat we ze niet konden vinden. Of dat ze gebroken is.
Ik zie niet in waarom.
Ja, maar waarom zouden we ons zorgen maken over de lamp als we ze niet willen?
Maar we hebben gezegd dat we ze zouden halen,
waarom zouden we ze dus niet halen?
Ja, maar waarom zouden we als we niet willen? En ik wil niet.
Maar dit is absurd...
Heb je dat gehoord?
Ik heb iets gehoord.
Wat was het?
Het moet Morgan geweest zijn. Hij is dronken, weet je.
Hij schopt waarschijnlijk boel beneden in de keuken.
Ik dacht dat het geluid van boven kwam. Hoe dan ook, hoe zit het met die lamp?
Ik vraag me af of je me zou willen verontschuldigen als ik niet met je meekom?
Ik ben niet erg sterk. Er zijn nogal wat trappen.
Ik had het je van tevoren moeten zeggen,
maar het is de, de ijdelheid van de leeftijd, weet je...
Je vindt het op het tafeltje aan het einde van de overloop, twee verdiepingen hoger.
Ik veronderstel dat het voor mij niet te zwaar is om te dragen.
Oh, nee, helemaal niet. Ze is echt heel licht.
Oke.
Dank je, dank je wel.
Je opende het, niet? Nu, je kan het ook weer sluiten.
Vooruit, sluit het. Ik kan het niet.
Wat gaan sluiten?
De regen stroomt naar binnen. Het water stijgt.
We worden allemaal doorweekt als je niet snel komt.
Ze bedoelt het raam in haar kamer. Ik ben bang dat ik het opende.
Vooruit. Jij hebt het geopend. Je kan het ook weer sluiten.
In orde, Miss Femm. Ik zal het komen sluiten.
Mister Penderel! Miss Ducane!
Het is Morgan. Hij is daar onderaan de trap.
Neem de kaars. Ga terug!
Kom terug! Vooruit, ga terug!
- Is hij dood? - Nee, je kan hem zien ademen.
Hij is alleen maar verdoofd.
Hij komt terug tot bewustzijn binnen een minuut,
maar hij zal waarschijnlijk weer in slaap vallen. Hij is erg dronken.
Oh, Philip, dit is een vreselijk huis.
Het is niet erg gezellig, niet?
Luister, Margaret, er gebeurde zonet iets hierboven.
Oh, Philip. Niet iets anders verschrikkelijks.
Nee, dit was niets verschrikkelijks. Het was een stem die riep van achter een deur.
Een lichte stem, eerder als van een kind.
Ik denk dat ik zou moeten gaan kijken wat het is.
Je moet met me mee. Ik ben niet van plan je weer alleen te laten.
Hij redt het wel. Neem mijn hand, schat.
- Oh, Philip. - Wat is het?
Zit hier even neer, schat.
Bedankt.
- Wel, wat gebeurde er toen? - Nou, dan eindigde de oorlog.
- Hoe zit het met het meisje? - Oh, het meisje dat ik achterliet?
- Het meisje waar je verliefd op was. - Wel, ze trouwde, Gladys.
Wat een ramp.
Nee, integendeel, een dame met een vrij goede inschatting.
Nu, laten we eventjes over jou praten.
Ik weet wat je gaat zeggen.
Je gaat me vragen stellen over Bill Porterhouse.
Pienter, Miss Perkins.
Ik vind het niet erg om het te vertellen. Liefst zelfs.
Bill is echt wel in orde. Ik heb hem natuurlijk niet lief.
Hij geeft me natuurlijk wel geld. Oh, niet erg veel.
Net genoeg om ermee door te gaan.
Je zult me waarschijnlijk niet geloven, maar Bill...
hij verwacht niet iets.
Weet je wat ik bedoel met 'iets'?
Ja. Ik weet wat je bedoelt met 'iets'.
Hij wil mensen graag laten geloven dat hij altijd zo vrolijk is.
Weet je, met al zijn geld is hij een beetje eenzaam.
Ja, ik zag dat toen hij ons het verhaal van de katoenen jurk vertelde.
Ik denk dat hij nog altijd verliefd is op die overleden vrouw.
Zeker weten. Ik veronderstel dat dat de reden is
dat hij mij, wel, enkel als gezelschap wil.
Hij houdt ervan op mijn bed te zitten 's avonds
en te pochen over de dingen die hij heeft gedaan in de loop van de dag.
Nou, dat is onschuldig genoeg.
Let wel, ik doe niet alsof ik beter ben dan ik ben.
Je bent een mooi schepsel, niet?
Ik mag je heel erg graag.
En ik jou.
Waar denk je aan?
- Je zou niet erg blij zijn. - Riskeer het.
Ik dacht dat ik zou willen doen alsof ik je geliefde was
en jij de mijne, Gladys, lichaam en ziel.
Ik zou je willen in mijn armen nemen en je vasthouden
en je heel voorzichtig, erg stevig tegen me aandrukken.
Ik zou dat ook heel prettig vinden.
Is dat zo, Gladys Perkins? Wel dan, laten we doen alsof.
Luister. Gladys Perkins heeft een idee. Ik denk dat ze gek geworden is.
Zij... Zij... Zij wil met jou leven.
Oh, ik doe zo maar een worp.
Ik heb het gekke idee dat ik je zou kunnen helpen
een nuttig persoon te worden.
Schat, Perkins...
Denk je dat ik gek ben?
Erg gek, mijn schat. En dank God daarvoor.
Nou, wat zeg je?
Net wat ik zeg, Perkins schat.
Maar ik heb een beter idee dan het jouwe. Een verbetering.
Wat is het?
Wel, het is gewoon dit...
Nee, ik zal het je hier niet vertellen. Hier is er magie.
Ik zal het je later in het huis vertellen,
misschien zelfs in het koude licht van de ochtend.
Vertel het me nu.
- Kom op, laten we terug naar het huis te gaan. - Nee! Nee, laten we hier blijven.
- Jij hebt kou.
Nee, het is gewoon het idee terug naar dat huis te gaan
dat me aan het huiveren bracht.
Ik heb een raar gevoel dat er iets vreselijks zou gebeuren met ons
als we terug naar dat huis gaan.
Perkins, Perkins. Je hebt mijn sterke rechterarm, niet?
Okee. Kom op.
Nee, je kunt die natte schoenen niet aan. Ik zal proberen je te dragen.
Ik ben een gewichtige duivel.
Nou, als je te zwaar voor mij bent, zal ik je in de modder laten vallen en alleen verder gaan.
Hallo. Waar zijn jullie geweest?
Ik ging naar de auto om een drankje te halen.
En ik ging met hem mee.
Ze kreeg natte voeten.
- Oh, ze kreeg natte voeten? - Ja, ze kreeg natte voeten.
Nou, wat voor de duivel is hier gebeurd?
Ik weet niet wat er voor de duivel hier gebeurd is of ergens anders.
Ik weet niet wat er eender waar gebeurt.
Ik ging naar de kamer van het oude mensje om een venster te sluiten,
kwam terug en vond dit.
Waar zijn al de anderen?
Ik weet niet meer dan jij.
Mister Waverton ging naar boven met Horace Femm om een lamp te halen.
Ik veronderstel dat zijn vrouw met hem meeging. Ik heb geslapen.
Dus, je kreeg natte voeten?
Ja, Bill. En dat was nog niet alles.
Ja, ik dacht niet dat het alles was.
Ik weet niet goed hoe je dit gaat opvatten, maar... Goed, het moet me van het hart.
Kom op, laat maar horen.
Ik ben verliefd geworden, Bill.
Oh, is dat zo? Op hem?
- Ja, op hem. - Verdraaide dwaas.
Waarschijnlijk. Maar we hebben in deze dingen niet te kiezen.
- Heeft hij geld? - Geen cent.
Maar je gaat met hem mee?
Ja, Bill. Ben jij boos?
Ik denk dat je gek bent. Maar ik ben niet boos.
Hij nam het vrij goed op, niet, Perkins?
- Ik zei het je al. Bill is in orde. - Inderdaad.
Ik vraag me af waar de anderen zijn?
Luister, Bill. Ze heeft je niet alles verteld.
Oh nee? Waarom niet?
Omdat ze zelf niet alles weet.
- We gaan trouwen. - Oh, ja?
Tenminste, als ze me wil hebben. Ik vraag het haar morgen.
In het koude licht van de ochtend.
- Kom je naar de bruiloft? - Ben je gek?
Is dat zo?
Nee, niet echt.
Ik denk dat het waarschijnlijk het beste is wat je ooit in je leven hebt gedaan.
Ah, Bill, Bill...
Wie heeft je gezegd dat je me Bill mag noemen?
Ha, ha. Nou, probeer me maar te stoppen.
Nu, kijk, kom hier en maak jezelf nuttig en zet deze tabel op zijn poten.
Huh! Dat is geen manier om rosbief te behandelen.
Miss Perkins, doe de rosbief in een kom.
Doe het zelf.
Zeker dat u zich beter voelt?
Ja, ik ben in orde.
Nou, laten we verder gaan.
Dit is de deur.
Wie ben je?
Ik ben Mrs. Waverton. Dit is mijn man. Bent u Sir Roderick Femm?
We kwamen binnen omdat we dachten dat u riep.
Kunnen we iets voor u halen?
Kan u het zelf of zal ik het u geven?
Ik kan het zelf nemen, dank u.
Nu, wat was dat geluid?
- Was het... Morgan? - Ja.
Morgan is een wilde. Ik, eh, ik moet me verontschuldigen.
Maar we moeten hem hier houden. U had niet hier moeten komen.
Het spijt me zeer, maar, echt, we konden het niet helpen.
Oh, ik... Ik bedoel dat niet. Ik was nooit ongastvrij. Nooit.
Dit huis was altijd vol met gasten, ooit, lang geleden.
Wat hebben ze gezegd toen u aankwam?
Wel, ze zeiden dat u gehandicapt bent.
- Was dat alles? - Ja.
Je hebt mijn zoon, Horace, gezien? En zijn zus, Rebecca?
Ja.
En Morgan. Ik wil u er alles over vertellen, maar... maar er kan geen tijd genoeg zijn.
U ziet, als je zo oud bent als ik, kan je op elk moment gewoon sterven.
Oh, niet praten alstublieft als het u vermoeit.
Dit is een ongelukkig huis. Twee van mijn kinderen stierf toen ze twintig waren.
En dan... er zijn andere dingen gebeurd. Waanzin kwam.
We zijn er allemaal een beetje door geraakt, zie je.
Behalve ik. Tenminste, dat denk ik toch.
Wilt u gaan slapen?
Nee, nog niet. U ziet, het kan zijn...
Het kan wat zijn?
Gevaarlijk.
Je bedoelt Morgan?
Nee, niet Morgan. Ik bedoel mijn oudste zoon, Saul.
Saul?
Ze hebben je niets vertelld over Saul?
Nee, dat deden ze niet.
Saul is het ergste, weet je. We moeten hem bewaken.
Want zie je, hij wil... hij wil alleen maar... vernietigen, doden. Arme Saul.
Waar is hij?
Ik weet waar hij is. Hij is boven achter die afgesloten deur, niet?
Ja. Opgesloten. Saul is de reden waarom we Morgan moeten houden.
Maar als hij ontsnapt?
Saul zou vrij zeker het huis in brand steken.
Hij probeerde het al eens eerder.
Hij wilde, zei hij, van dit huis een brandoffer maken.
Maar is hij nu niet veilig opgesloten?
Ja. Maar zie je, als Morgan kwaadaardig is, vrees ik, eh,
dat hij misschien, eh, de deur zou kunnen open doen.
Philip. Wat als hij is bij gekomen?
Wacht hier. Ik zal naar beneden gaan en kijken.
Hij is naar boven gegaan. Ik hoorde hem. Hij is Saul gaan buitenlaten.
Wacht op hem beneden en dood hem.
Wat kunnen wij doen? Kunnen we niet hier blijven?
Nee, stel je voor dat hij het huis in brand steekt. Komaan.
Maar hoe zit het met Sir Roderick?
We moeten de deur op slot doen.
Sir Roderick, ik ga u opsluiten.
Hij slaapt.
Wat is er?
Luister, er is een gek boven. Morgan liet hem buiten en hij is gevaarlijk.
- We moeten iets doen. - Verdorie. Waar zijn ze?
Boven. Maar ze kunnen elke minuut naar beneden komen.
't Is goed, mijn beste.
Ik wist dat er iets verschrikkelijks zou gebeuren.
- Kunnen we niet beter weggaan? - Nee, dat kunnen we niet doen.
Hij zou het huis kunnen in brand steken. Hij probeerde het al eens een keer eerder.
Nou, laat hem maar. Laat dat rotte oude huis branden. Ik wou dat het zo was.
Geen probleem, maar hoe zit het met de Femms?
Wat is er?
Je broer is uit zijn kamer.
Wat? Saul?
Kijk.
Hier. Kom terug.
Breng hem terug, Morgan! Hoor je me? Breng hem terug!
Breng hem naar de keuken!
Breng hem binnen!
Sluit hem op in de keuken!
De zonden van de vaders. De zonden van de vaders.
Kom op jij! Kom in mijn kamer!
Nee! Ik ga hier blijven.
Blijf dan maar hier!
Er komen moeilijkheden aan.
Oh! Penderel!
Kom op. Ga naar binnen.
Nee! Ik wil niet worden opgesloten. Ik zou liever hier blijven.
Gladys, in hemelsnaam, ga binnen. Margaret.
Nee. Oh, oké.
Wacht even.
Hier, steek dit aan.
Oh, ik hou zo van hem. Ik hou gewoon van hem.
Alstublieft. Raak me alstublieft niet aan.
Goed! Wat is er?
Luister, breng me terug. Laat ze me niet terugbrengen.
Ik ben niet gek. Ik zweer in naam van de hemel dat ik niet gek ben.
Ze hebben me gewoon hier opgesloten. Ze zijn allemaal slecht.
Waarom zouden ze je opsluiten?
Ze zijn bang voor me. Ik weet iets over hen.
Jaren geleden hebben zij hun zuster Rachel vermoord.
Maar ik zou het nooit zeggen! Ik beloofde dat ik het nooit zou zeggen.
En ze hebben je daarvoor al die tijd hier gehouden?
En Morgan... Ik zeg u, hij is de duivel... Morgan slaat me.
Laat me niet alleen! Blijf bij mij!
Dat is oke. Zit hier en wacht. Ik kom terug.
De deur is op slot! Miss Femm moet ze hebben op slot gedaan.
- Ze is vergrendeld, niet? - Ja, inderdaad.
Ik ben blij. Dan kun je me niet verlaten.
Luister, we moeten de anderen helpen met Morgan.
Is er geen enkele manier om er te geraken?
Nee, geen enkele...
Maar er moet een achteringang van het huis zijn.
Hou op!
Ik wil je een verhaal vertellen.
- Wie is daar? - Niemand.
Vrienden van jou?
Ik zeg u, niemand.
Zullen we ze uitnodigen?
Je... je zou me iets vertellen.
Ja. Inderdaad.
Wil je niet... Zal je me dat verhaal vertellen?
Ja. Zullen we gaan zitten?
Ja. Laten we doen.
Wie zit er in die kast?
Niemand. Vertel me wat je van plan was.
Bent u geïnteresseerd in vuur?
Waarom... wel, ja. Ja, eerder wel.
Ik heb een studie van het vuur gemaakt.
Is dit zo? Dat kan zeer interessant zijn.
Ik weet dingen over vuur die niemand anders in de wereld kent.
Wil je me dit vertellen? Ik zou het heel graag willen weten.
Waarom zou ik je dit vertellen? Jij wou me niet vertellen wie in die kast zit.
Nou, ik heb het je verteld.
Trouwens, weet je, het is niet eerlijk om me nieuwsgierig te maken
en dan niets meer te zeggen.
U wou me alles over vuur horen vertellen, niet?
Ja, ik wou dit inderdaad.
Wel, eerst en vooral heb ik geleerd dat vlammen in feite messen zijn.
Ze zijn koud, mijn vriend. Scherp en koud als sneeuw. Ze branden als ijs.
Oh. Dat is zeker heel... heel interessant.
Dus, ze zijn echt als messen, niet? Nu, ga maar door.
Zeg me wat je nog meer ontdekt hebt.
Oh, een heleboel dingen. Mijn vriend, ga zitten.
Dus, je dacht dat je me kon bedriegen, niet?
Je dacht dat je me hier kon laten zitten en ik het niet in de gaten zou hebben.
Maar ziet u, ik ben ook een slimme man.
Dat is de reden waarom we elkaar te begrijpen.
Dat is de reden waarom je zo snel begreep...
dat ik je wilde vermoorden.
We begrijpen elkaar zo goed, nietwaar, mijn vriend?
Ja. Ja, inderdaad. Vanaf het begin, op een of andere manier,... vond ik u prettig.
En ik... ik dacht dat u mij prettig vond.
Zoals jij? Mijn vriend, ik hou van je. Wist je dat mijn naam Saul is?
Saul, mijn vriend. En Saul had David lief.
Ja, zo was dat inderdaad.
En Saul vreesde voor David, want de Heere was met hem, en Hij was van Saul geweken.
En het geschiedde des anderen daags, dat de boze geest over Saul vaardig werd
en hij profeteerde midden in het huis, en David speelde op snarenspel met zijn hand,
Saul nu had een spies in zijn hand.
En Saul schoot de spies,
en zeide: Ik zal David aan den wand spitten;
maar David wendde zich tweemaal van zijn aangezicht af.
Twee keer, twee keer, mijn vriend.
En de derde keer... de derde keer... je moet voorzichtig zijn.
Luister. Ik ben je vriend. Ik sta aan uw kant.
Het is dom om me te verliezen. Als je me verliest...
Kijk! Daar is Morgan! Hij is gekomen voor jou! Morgan!
Hou op! Niet bewegen!
Philip! Philip!
Oh, laten we gaan! Zie je het niet? Daar is Penderel!
Laat me naar hem toe gaan. Kom op, laat me door.
Kom op, laat me passeren.
Ooh, jij varken. Maar ik ben niet bang voor je.
Ik ga naar hem toe. Hoor je?
Oh, hoe kon je?
Luister, je moet me met rust laten, hoor je?
Ik moet naar Penderel gaan. Hij is gewond.
Oh, hoe kan ik je het doen begrijpen? Hij is gewond.
Ik moet hem verzorgen en de andere man ook, Saul.
Ze zijn beiden gekwetst.
- Ben je in orde, Margaret? - Ja, ik ben in orde, lieverd.
Gladys.
Het is goed. Kom op nou. Voel je je al beter?
Ik ben nu in orde. Waar is Penderel? Ik heb om te kijken na hem.
- Wat is er met jou gebeurd? - Dat was Morgan. Hij sloeg haar.
Kom op.
Met mij gaat het goed. Waar is Penderel? Ik moet hem verzorgen.
Je zou er beter niet naar toe gaan.
Kom met mij mee.
- Hij leeft! - Wat?
Hij leeft, zeg ik u! Hij leeft!
Goedemorgen.
Goedemorgen, meneer Waverton.
Goedemorgen.
De overstromingen zijn aanzienlijk afgenomen.
God zij dank voor dat.
Ik denk dat het nu mogelijk zal om een ambulance te halen.
U bedoelt dat we kunnen gaan?
Ja, ik weet zeker dat we nu kunnen gaan. Kom mee, schat.
Je blijft hier met Gladys, niet?
Ik ben. Blijf niet lang weg.
Nee hoor. We zijn zo snel als we kunnen.
- Tot ziens. - Tot ziens.
Vaarwel. Zo blij u te hebben ontmoet.
Dus, ik ben echt dood en ga naar de hemel?
Nee, het is ochtend en we hebben net de hel achter ons gelaten.
Ochtend?
Ja. Het koude licht van de dag.
Was er niet iets wat je me zou vertellen in het koude licht van de dag?
Nu ik erover nadenk, er was inderdaad iets.
Perkins. Wil je met me trouwen?
Ondertitels gecorrigeerd en gesynchroniseerd door job0@whatkeepsmebusy.today - 06/02/2017